Τον κώδωνα του κινδύνου κρούει ο πρόεδρος του Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου Αθήνας (ΒΕΑ), Κωνσταντίνος Δαμίγος, σχετικά με την πολιτική επιλεκτικής ενεργειακής στήριξης που εφαρμόζεται στη βιομηχανία. Σύμφωνα με τον κ. Δαμίγο, η τρέχουσα στρατηγική αφήνει ουσιαστικά ακάλυπτη τη μικρή παραγωγή, δημιουργώντας σοβαρά προβλήματα επιβίωσης στις βιοτεχνικές επιχειρήσεις που καλούνται να ανταπεξέλθουν σε ένα περιβάλλον υψηλού κόστους.
Η κριτική για την ανισότητα στο ενεργειακό κόστος
Η βασική θέση του προέδρου του ΒΕΑ εστιάζει στην παραδοχή ότι το ενεργειακό κόστος δεν αποτελεί μέγεθος που διαφοροποιείται ανάλογα με το μέγεθος της επιχείρησης, αλλά επιβαρύνει οριζόντια το σύνολο της παραγωγικής δραστηριότητας. Όπως επισημαίνει ο κ. Δαμίγος, δεν υφίσταται ουσιαστική διάκριση μεταξύ ενός εργοστασίου και ενός βιοτεχνικού εργαστηρίου όσον αφορά την πίεση που δέχονται από τις τιμές της ενέργειας. Η επιλεκτική ενίσχυση που προκρίνεται από την πολιτεία αφήνει εκτός του πλαισίου προστασίας τη μικρή παραγωγή, η οποία αδυνατεί να απορροφήσει τις ανατιμήσεις.
Η ανησυχία του Επιμελητηρίου πηγάζει από το γεγονός ότι οι βιοτεχνίες, παρότι αποτελούν σημαντικό πυλώνα της ελληνικής οικονομίας, βρίσκονται σε μειονεκτική θέση σε σχέση με τη μεγάλη βιομηχανία. Η έλλειψη οριζόντιας στήριξης εντείνει τις ανισότητες στην αγορά, καθώς οι μικρότερες μονάδες στερούνται των εργαλείων εκείνων που θα τους επέτρεπαν να παραμείνουν ανταγωνιστικές. Σύμφωνα με τον κ. Δαμίγο, η επιβίωση αυτών των επιχειρήσεων απειλείται άμεσα, καθώς οι λογαριασμοί ενέργειας αποτελούν πλέον δυσβάσταχτο λειτουργικό έξοδο.
Οι επιπτώσεις στη μικρή παραγωγή
Η ανάλυση του προέδρου του ΒΕΑ αναδεικνύει την ανάγκη για επανεξέταση των κριτηρίων με τα οποία κατανέμονται οι ενεργειακές επιδοτήσεις και τα μέτρα στήριξης. Κατά την άποψή του, η προσέγγιση που διαχωρίζει τις επιχειρήσεις με βάση την κλίμακα παραγωγής τους οδηγεί σε στρεβλώσεις, οι οποίες πλήττουν καίρια τις μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στο βιοτεχνικό κλάδο.
Τα επιχειρήματα που κατατίθενται από την πλευρά του Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου Αθήνας υπογραμμίζουν ότι η ενέργεια αποτελεί βασικό συντελεστή κόστους για κάθε παραγωγική διαδικασία. Συνεπώς, η απουσία μέριμνας για τη μικρή παραγωγή μεταφράζεται σε απώλεια εισοδήματος και μείωση της παραγωγικής ικανότητας για χιλιάδες επαγγελματίες. Ο κ. Δαμίγος τονίζει ότι οι βιοτέχνες, παρά τη συνεισφορά τους στην οικονομία, βιώνουν μια κατάσταση άνισης μεταχείρισης, η οποία επιδεινώνει το κλίμα αβεβαιότητας που επικρατεί στην αγορά.
Ανάγκη για δίκαιη κατανομή των πόρων
Το ζήτημα της ενεργειακής στήριξης αναδεικνύεται ως κεντρικό πρόβλημα για τη βιωσιμότητα των μικρών επιχειρήσεων. Οι τοποθετήσεις του προέδρου του ΒΕΑ εκφράζουν την αγωνία του κλάδου για τη διαμόρφωση ενός πλαισίου που θα λαμβάνει υπόψη τις πραγματικές ανάγκες των βιοτεχνιών. Η κριτική του κ. Δαμίγου στρέφεται κατά της λογικής των διακρίσεων, υποστηρίζοντας ότι η στήριξη πρέπει να έχει ως στόχο την ενίσχυση του συνόλου του παραγωγικού ιστού, ανεξάρτητα από το αν μια επιχείρηση κατατάσσεται στη μεγάλη βιομηχανία ή στη μικρή βιοτεχνία.
Η στάση του ΒΕΑ παραπέμπει σε ένα αίτημα για οριζόντια αντιμετώπιση του ενεργειακού κόστους, το οποίο θα διασφαλίζει ότι καμία κατηγορία παραγωγών δεν θα αφήνεται αβοήθητη απέναντι στις πληθωριστικές πιέσεις και τις αυξήσεις στις τιμές των ενεργειακών αγαθών. Η διατήρηση της μικρής παραγωγής απαιτεί, κατά τον κ. Δαμίγο, ίσες ευκαιρίες πρόσβασης στα μέτρα στήριξης, προκειμένου να αποφευχθεί ο κίνδυνος συρρίκνωσης της βιοτεχνικής βάσης της χώρας.