Η Νότια Κορέα δρομολογεί μια νέα δεκαετή στρατηγική για την ασφάλεια των φυσικών πόρων, θέτοντας ως κεντρικό στόχο τη δραστική μείωση της εξάρτησής της από τις εισαγωγές αργού πετρελαίου από τη Μέση Ανατολή. Σύμφωνα με τον σχεδιασμό της κυβέρνησης, το ποσοστό αυτό αναμένεται να υποχωρήσει στο 50% έως το 2035, από το επίπεδο του 70% που καταγράφεται για το 2025.
Γεωπολιτική θωράκιση και ενεργειακή ασφάλεια
Η πρωτοβουλία της Σεούλ υπαγορεύεται από την ανάγκη περιορισμού των κινδύνων που απορρέουν από την τρέχουσα εφοδιαστική αλυσίδα. Μεγάλο μέρος των εισαγωγών αργού πετρελαίου που προέρχεται από τη Μέση Ανατολή μεταφέρεται μέσω των Στενών του Ορμούζ, γεγονός που καθιστά τη χώρα ιδιαίτερα ευάλωτη σε πιθανές γεωπολιτικές κρίσεις στην περιοχή. Η διαφοροποίηση των πηγών και των διαδρομών εφοδιασμού αποτελεί πλέον προτεραιότητα για τη θωράκιση της εθνικής οικονομίας.
Στο πλαίσιο του επικαιροποιημένου σχεδίου, η κυβέρνηση προχωρά και σε αναπροσαρμογή των στόχων που αφορούν τα στρατηγικά αποθέματα αργού. Η Σεούλ στοχεύει στην αύξηση των αποθεμάτων της κατά περίπου 20 εκατομμύρια βαρέλια έως το 2030, ενισχύοντας έτσι τα περιθώρια ασφαλείας της σε περίπτωση διαταραχών στην αγορά.
Στρατηγική για το φυσικό αέριο και τα κρίσιμα ορυκτά
Παράλληλα με το πετρέλαιο, η στρατηγική καλύπτει και τον τομέα του φυσικού αερίου. Η κυβέρνηση θέτει ως στόχο η εξάρτηση από τη Μέση Ανατολή να διατηρηθεί κάτω από το 30% έως το 2035, συγκριτικά με το 20% που είχε επιτευχθεί το 2025. Ο στόχος αυτός εντάσσεται στην ευρύτερη επιδίωξη της χώρας να περιορίσει την έκθεση σε μεμονωμένες πηγές προμήθειας.
Η στρατηγική ασφάλειας επεκτείνεται σημαντικά και στον τομέα των κρίσιμων ορυκτών, τα οποία είναι απαραίτητα για την εγχώρια βιομηχανική βάση. Η λίστα των υλικών που παρακολουθεί η Νότια Κορέα θα διευρυνθεί, αυξανόμενη από 38 σε 51 είδη. Στη λίστα προστίθενται δέκα σπάνιες γαίες, καθώς και το γερμάνιο, το οποίο θεωρείται υλικό κρίσιμης σημασίας για την παραγωγή ημιαγωγών.
Με την υλοποίηση αυτών των μέτρων, η Νότια Κορέα επιχειρεί να προστατεύσει τόσο την ενεργειακή της ασφάλεια όσο και την ανταγωνιστικότητα της βιομηχανίας της, μειώνοντας την εξάρτηση από συγκεκριμένες γεωγραφικές περιοχές και ενισχύοντας την ανθεκτικότητα της εφοδιαστικής της αλυσίδας απέναντι σε εξωγενείς παράγοντες.