Η Sheree Joseph, συγγραφέας και επιμελήτρια, περιέγραψε σε άρθρο της στη βρετανική εφημερίδα Guardian την προσωπική της διαδρομή από την εμμονή με την επαγγελματική επιτυχία και τις κοινωνικές προσδοκίες, στην αναθεώρηση της σχέσης της με την ευτυχία. Μέσα από μια εμπειρία κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού της στην Ιταλία, η ίδια επαναπροσδιόρισε τη στάση της απέναντι στην καθημερινή απόλαυση και την έννοια του χρόνου.

Η πίεση της αναμονής και οι κοινωνικές προσδοκίες

Για μεγάλο χρονικό διάστημα, η Sheree Joseph βίωνε μια διαρκή αίσθηση ότι ο χρόνος της τελειώνει. Η καθημερινότητά της ήταν προσανατολισμένη στην επίτευξη στόχων, την επαγγελματική εξέλιξη και την οικονομική ασφάλεια, ενώ η προσωπική ευχαρίστηση είχε υποχωρήσει σε δεύτερη μοίρα. Η συγγραφέας αναφέρει ότι θεωρούσε τη χαρά ως μια ανταμοιβή που έπρεπε να κερδίσει μόνο αφού θα είχε ολοκληρώσει μια σειρά από υποχρεώσεις και θα είχε λάβει την αποδοχή των άλλων.

Η κατάσταση αυτή επιβαρύνθηκε από προσωπικές δοκιμασίες, όπως η αποτυχία στην προσπάθεια κατάψυξης ωαρίων στις αρχές της δεκαετίας των 30 της, καθώς και η απουσία σταθερής συντροφικής σχέσης τα τελευταία έξι χρόνια. Παράλληλα, ένιωθε την πίεση που ασκούσε η συντηρητική καθολική οικογένειά της, η οποία έχει καταγωγή από τον Λίβανο. Όπως παρατηρεί η ίδια, η σύγχρονη κοινωνία επιβάλλει πρότυπα που απαιτούν από το άτομο να εργάζεται εντατικά, να διατηρεί τη νεότητά του, να δημιουργεί οικογένεια και να αποταμιεύει, αναβάλλοντας την ουσιαστική χαλάρωση για το μέλλον.

Η εμπειρία που άλλαξε την οπτική της

Η αφορμή για την αλλαγή στάσης της Joseph στάθηκε μια τυχαία στιγμή στην Ιταλία. Ενώ βρισκόταν σε ένα μπαρ, παρατήρησε πλήθος κόσμου να συγκεντρώνεται στον δρόμο για μια γιορτή. Όταν ρώτησε τον μπάρμαν ποιος ήταν ο σκοπός της εκδήλωσης, εκείνος της απάντησε ότι δεν χρειαζόταν κάποιος ιδιαίτερος λόγος για να γιορτάσουν. Η απάντηση αυτή την οδήγησε στο συμπέρασμα ότι είχε συνηθίσει να αναζητά δικαιολογίες για να διασκεδάσει, ενώ ένιωθε ενοχές ακόμα και για μικρές καθημερινές αγορές ή στιγμές ανάπαυλας.

Η έννοια του «καιρού» και η «juicy life»

Μετά από αυτή την εμπειρία, η Joseph άρχισε να υιοθετεί μια νέα αντίληψη για τη ζωή, την οποία ονομάζει «juicy life». Πρόκειται για μια προσέγγιση που εστιάζει σε μικρές απολαύσεις και αισθήσεις, όπως ένα αυθόρμητο γέλιο, ένα γεύμα με φίλους, η επαφή με τη φύση ή η ενασχόληση με τη δημιουργικότητα, μακριά από την πίεση για διαρκή παραγωγικότητα.

Στο πλαίσιο αυτό, η συγγραφέας αναφέρεται στην αρχαία ελληνική διάκριση μεταξύ του «χρόνου» και του «καιρού». Ο χρόνος αντιπροσωπεύει το μετρήσιμο μέγεθος, τις προθεσμίες και τα προγράμματα, ενώ ο καιρός σχετίζεται με την κατάλληλη στιγμή και την ουσιαστική βίωση μιας εμπειρίας. Σύμφωνα με την ίδια, η μετατόπιση της προσοχής από τον μετρήσιμο χρόνο στην ουσιαστική βίωση του «καιρού» επιτρέπει στους ανθρώπους να αντιληφθούν το νόημα της ζωής πέρα από τους καταλόγους υποχρεώσεων.