Έντονες αντιδράσεις από την πλευρά του World Wide Fund for Nature (WWF) προκάλεσε η ψήφιση διάταξης που εξαιρεί τα στελέχη των Διαχειριστών Ηλεκτρικής Ενέργειας από τη διαδικασία του αυτοφώρου σε περιπτώσεις εγκλημάτων εμπρησμού. Η σχετική ρύθμιση ψηφίστηκε στις 15 Οκτωβρίου από το Ελληνικό Κοινοβούλιο, ενταγμένη στο νομοσχέδιο του Υπουργείου Δικαιοσύνης με τίτλο «Κώδικας Εναλλακτικής Επίλυσης Διαφορών και άλλες διατάξεις».
Η επίμαχη διάταξη και η διαδικασία ψήφισης
Η ρύθμιση, η οποία φέρει τον τίτλο «Παρέκκλιση από την αυτόφωρη διαδικασία επί εγκλημάτων εμπρησμού – Προσθήκη παρ. 5 στο άρθρο 92Α του ν. 4662/2020» (άρθρο 208), εισήχθη στο νομοσχέδιο χωρίς να τεθεί προηγουμένως σε δημόσια διαβούλευση. Το WWF ασκεί κριτική στο Υπουργείο Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας για την επιλογή να προωθήσει τη συγκεκριμένη διάταξη μέσω νομοσχεδίου άσχετης θεματολογίας, γεγονός που, σύμφωνα με την οργάνωση, εγείρει ερωτήματα για την ποιότητα της νομοθετικής διαδικασίας και την αποφυγή της δημόσιας συζήτησης.
Τα επιχειρήματα του WWF
Το Παγκόσμιο Ταμείο για τη Φύση επισημαίνει ότι πάνω από το 70% των καμένων εκτάσεων στην Ελλάδα για το τρέχον έτος αποδίδεται στο δίκτυο μεταφοράς και διανομής ηλεκτρικού ρεύματος. Σύμφωνα με την οργάνωση, η εξαίρεση των στελεχών των Διαχειριστών από το αυτόφωρο δημιουργεί ζήτημα ίσης μεταχείρισης ενώπιον του νόμου, καθώς καθιερώνει προνομιακή μεταχείριση για μια συγκεκριμένη επαγγελματική ομάδα.
Σχετικά με την αιτιολογική έκθεση που συνοδεύει τη διάταξη, η οποία υποστηρίζει ότι η εξαίρεση θα διευκολύνει την «αποτελεσματική διερεύνηση» λόγω της πολυπλοκότητας των ερευνών, το WWF αντιτείνει ότι η αυτόφωρη διαδικασία δεν εμποδίζει το ανακριτικό έργο. Αντιθέτως, υπογραμμίζει πως η άμεση κινητοποίηση των αρχών διασφαλίζει κρίσιμα αποδεικτικά στοιχεία που ενδέχεται να χαθούν με την πάροδο του χρόνου. Η μετάθεση των υποθέσεων στην τακτική ποινική διαδικασία εκτιμάται από την οργάνωση ότι θα οδηγήσει σε σημαντικές καθυστερήσεις, αυξάνοντας τον κίνδυνο παραγραφής και αποσυνδέοντας τα περιστατικά από τη δημόσια λογοδοσία.
Επόμενα βήματα και κριτική
Η κριτική του WWF εστιάζει στην ανάγκη η πολιτεία να αναγνωρίσει το πρόβλημα των πυρκαγιών που ξεκινούν από το δίκτυο ηλεκτροδότησης και να εκπονήσει στρατηγικό πλάνο μείωσης των περιστατικών, αντί να προχωρά σε ρυθμίσεις που εκλαμβάνονται ως παροχή ασυλίας. Παράλληλα, η οργάνωση τονίζει ότι οποιαδήποτε μεταβολή στο νομικό πλαίσιο θα έπρεπε να αποτελεί αντικείμενο συζήτησης στον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας και όχι να εισάγεται έμμεσα μέσω νομοθεσίας που αφορά την Πολιτική Προστασία.