Αύξηση της τάξης του 6,9% κατέγραψε ο Γενικός Δείκτης Τιμών Εκροών στη Γεωργία – Κτηνοτροφία κατά τον μήνα Σεπτέμβριο, σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιοποίησε η Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΛΣΤΑΤ). Η άνοδος αυτή στο κόστος παραγωγής έρχεται σε μια περίοδο που τα στοιχεία της ίδιας έρευνας καταδεικνύουν μια αντίστροφη πορεία στις τιμές των προϊόντων που διαθέτουν οι παραγωγοί στην αγορά, οι οποίες παρουσιάζουν υποχώρηση σε επιλεγμένες κατηγορίες.

Επιβάρυνση από την ενέργεια και τα λιπάσματα

Η σημαντικότερη πίεση στο κόστος παραγωγής προέρχεται από την εκτίναξη των τιμών στα ενεργειακά προϊόντα και τα λιπαντικά. Συγκεκριμένα, η ΕΛΣΤΑΤ αναφέρει ότι ο επιμέρους δείκτης για τη συγκεκριμένη κατηγορία σημείωσε άνοδο 23,3% τον Σεπτέμβριο. Πρόκειται για μια εξέλιξη που επιβαρύνει άμεσα τα έξοδα των αγροτικών εκμεταλλεύσεων, καθώς το κόστος της ενέργειας αποτελεί βασικό συντελεστή για τη λειτουργία των μηχανημάτων και τις μεταφορές.

Παράλληλα, αυξημένες παραμένουν οι δαπάνες για τα λιπάσματα, τα οποία κατέγραψαν άνοδο 12,1% κατά την ίδια περίοδο. Η συνδυαστική αύξηση αυτών των δύο παραγόντων επηρεάζει καθοριστικά το τελικό κόστος παραγωγής για τους Έλληνες αγρότες και κτηνοτρόφους, περιορίζοντας τα περιθώρια κέρδους τους σε ένα περιβάλλον έντονου ανταγωνισμού.

Πτώση στις τιμές παραγωγού

Ενώ το κόστος των εισροών αυξάνεται, τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ αποκαλύπτουν μια διαφορετική εικόνα για τις τιμές των προϊόντων που βγαίνουν από την παραγωγή. Η τάση που καταγράφεται είναι πτωτική για ορισμένα από τα πιο εμπορεύσιμα αγροτικά προϊόντα της χώρας, γεγονός που προκαλεί προβληματισμό για τη βιωσιμότητα των παραγωγών.

Ειδικότερα, οι τιμές παραγωγού για το ελαιόλαδο υποχώρησαν κατά 7,7% τον Σεπτέμβριο σε σύγκριση με την προηγούμενη περίοδο αναφοράς. Πρόκειται για μια σημαντική μείωση, δεδομένης της σημασίας του προϊόντος για την ελληνική οικονομία. Παρόμοια εικόνα παρουσιάζουν και τα φρούτα, όπου οι τιμές παραγωγού σημείωσαν πτώση της τάξης του 4,2%.

Η πρόκληση για τον πρωτογενή τομέα

Η σύγκλιση αυτών των δύο μεγεθών – της αύξησης δηλαδή των δαπανών για την παραγωγή και της ταυτόχρονης μείωσης των εσόδων από την πώληση βασικών προϊόντων – δημιουργεί ένα σύνθετο οικονομικό τοπίο για τον πρωτογενή τομέα. Η ΕΛΣΤΑΤ, μέσω των επίσημων δεικτών της, αποτυπώνει την πίεση που δέχονται οι αγροτικές εκμεταλλεύσεις, καθώς καλούνται να διαχειριστούν πιο ακριβά υλικά και καύσιμα, ενώ ταυτόχρονα εισπράττουν χαμηλότερες τιμές για την παραγωγή τους στην αγορά.

Τα στοιχεία αυτά αποτελούν τη βάση για την κατανόηση της τρέχουσας κατάστασης στον αγροτικό κλάδο, αναδεικνύοντας τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι παραγωγοί σε ένα περιβάλλον όπου οι τιμές των εισροών και των προϊόντων κινούνται σε αντίθετες κατευθύνσεις.