Οι ελληνικές επιχειρήσεις ενισχύουν σταδιακά τις επενδύσεις τους στον τομέα της βιωσιμότητας, ωστόσο η υλοποίηση των σχετικών πρωτοβουλιών προσκρούει συχνά στην έλλειψη ολοκληρωμένου οικονομικού σχεδιασμού και στη δυσκολία αξιοποίησης των διαθέσιμων ψηφιακών εργαλείων. Σύμφωνα με την έρευνα «C-suite Sustainability Survey» της Deloitte, η οποία πραγματοποιήθηκε τον Σεπτέμβριο του 2026 με τη συμμετοχή άνω των 65 στελεχών ανώτατου επιπέδου, η βιωσιμότητα μεταβάλλεται από ζήτημα εταιρικής φήμης σε επιτακτική κανονιστική και οικονομική αναγκαιότητα.
Επενδυτικές προθέσεις και οικονομικά εμπόδια
Η πρόθεση των επιχειρήσεων για αύξηση των επενδύσεων στη βιωσιμότητα παραμένει ισχυρή, με το 63% των οργανισμών να προγραμματίζει ενίσχυση των δαπανών του για το επόμενο έτος. Συγκεκριμένα, το 26% αναμένει σημαντική αύξηση, ενώ το 37% προβλέπει ελαφρά άνοδο. Παρά ταύτα, το 57% των οργανισμών αναγνωρίζει τους οικονομικούς περιορισμούς ως το σημαντικότερο εμπόδιο για την πρόοδό τους, ποσοστό που είναι σχεδόν τετραπλάσιο σε σύγκριση με τον παγκόσμιο μέσο όρο του 16%.
Οι επιχειρήσεις στρέφονται στη βιωσιμότητα πρωτίστως για λόγους εταιρικής φήμης και αξιών (58%), κανονιστικής συμμόρφωσης (56%) και εξοικονόμησης ενεργειακού κόστους (44%). Παρά τα διαθέσιμα εργαλεία πράσινης χρηματοδότησης και τους ευρωπαϊκούς χρηματοδοτικούς μηχανισμούς, μόλις το 13% των στελεχών δηλώνει ότι τα κίνητρα αυτά επηρεάζουν ουσιαστικά τις επενδυτικές τους αποφάσεις.
Ελλείμματα στη στρατηγική και τη διακυβέρνηση
Η έρευνα αναδεικνύει μια σημαντική απόσταση μεταξύ των επιχειρηματικών προθέσεων και της πρακτικής εφαρμογής. Ενώ το 31% των στελεχών δηλώνει ότι η βιωσιμότητα είναι ενσωματωμένη στη στρατηγική και στην κατανομή κεφαλαίων, μόνο το 16% διαθέτει κοστολογημένο σχέδιο υλοποίησης που να συνδέεται με τον οικονομικό προγραμματισμό και τις διοικητικές ευθύνες. Επιπλέον, το 21% των επιχειρήσεων έχει θέσει στόχους χωρίς να έχει καταρτίσει πλήρες σχέδιο, ενώ ένα 20% δεν έχει θέσει καν επίσημους στόχους.
Η διαχείριση κινδύνων παραμένει επίσης περιορισμένη, καθώς μόνο το 26% των επιχειρήσεων έχει ενσωματώσει πλήρως τις προκλήσεις της βιωσιμότητας στη διαχείριση επιχειρηματικού κινδύνου. Οι άμεσοι κίνδυνοι που επηρεάζουν τη λειτουργία των οργανισμών αφορούν κυρίως τις τιμές της ενέργειας (77%), την κανονιστική συμμόρφωση (53%) και την ανθεκτικότητα της εφοδιαστικής αλυσίδας (47%).
Ο ρόλος της τεχνολογίας
Η τεχνητή νοημοσύνη αναδεικνύεται ως η κορυφαία προτεραιότητα για τη βιωσιμότητα την επόμενη τριετία, σύμφωνα με το 58% των συμμετεχόντων. Ωστόσο, η υιοθέτηση των τεχνολογικών λύσεων κινείται με αργούς ρυθμούς. Σήμερα, το 47% των οργανισμών βασίζεται σε χειροκίνητη καταγραφή δεδομένων ή δεν διαθέτει επίσημα ψηφιακά εργαλεία, ενώ μόνο το 3% έχει ενσωματώσει την τεχνητή νοημοσύνη και την προηγμένη ανάλυση σε μεγάλη κλίμακα.
Η έρευνα καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η έλλειψη σαφούς αρμοδιότητας και η απουσία συστημάτων δεδομένων περιορίζουν τα εμπορικά οφέλη. Μόλις το 11% των επιχειρήσεων συνδέει τη βιωσιμότητα με την αύξηση των εσόδων ή την πρόσβαση σε νέες αγορές, ενώ ένας στους δέκα οργανισμούς δεν έχει καταγράψει ακόμη κανένα μετρήσιμο όφελος από τις σχετικές επενδύσεις.