Περιορισμένης έκτασης προβλήματα στις ηλεκτρονικές υπηρεσίες των υπουργείων έχει προκαλέσει το παγκόσμιο ψηφιακό μπλακάουτ της Microsoft, χωρίς ωστόσο να επηρεάζεται η επιχειρησιακή λειτουργία των βασικών πληροφοριακών συστημάτων του ελληνικού Δημοσίου. Την κατάσταση περιέγραψε ο υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης και Τεχνητής Νοημοσύνης, Δημήτρης Παπαστεργίου, επισημαίνοντας ότι οι δυσλειτουργίες εντοπίζονται κυρίως σε εφαρμογές επικοινωνίας και παραγωγικότητας.

Σύμφωνα με τον κ. Παπαστεργίου, τα προβλήματα αφορούν την ηλεκτρονική αλληλογραφία (Outlook), την εφαρμογή τεχνητής νοημοσύνης Copilot και την πλατφόρμα Teams σε όσα υπουργεία χρησιμοποιούν servers της Microsoft. Ο υπουργός διευκρίνισε ότι, παρά τα τεχνικά ζητήματα, δεν παρατηρούνται σοβαρές επιπτώσεις που να εμποδίζουν την εξυπηρέτηση των αναγκών του κράτους.

Ανάγκη για ψηφιακή αυτονομία και εθνικές υποδομές

Το περιστατικό επαναφέρει στο προσκήνιο τη συζήτηση για την εξάρτηση των δημόσιων υπηρεσιών από μεγάλους διεθνείς τεχνολογικούς παρόχους. Ο κ. Παπαστεργίου υπογράμμισε ότι το ζήτημα της ψηφιακής αυτονομίας αποτελεί προτεραιότητα σε ευρωπαϊκό επίπεδο, υπογραμμίζοντας την ανάγκη ανάπτυξης εναλλακτικών λύσεων. Όπως ανέφερε, τα κράτη οφείλουν να επενδύουν σε εθνικές και ευρωπαϊκές υποδομές, προκειμένου να διασφαλίζουν τη λειτουργία τους ανεξάρτητα από διακοπές υπηρεσιών τρίτων.

Στο πλαίσιο αυτό, ο υπουργός έκανε ειδική αναφορά στον εθνικό υπερυπολογιστή «Δαίδαλο», τονίζοντας τη σημασία της κατηγοριοποίησης των κρατικών δεδομένων. Η στρατηγική αυτή στοχεύει στον διαχωρισμό των κρίσιμων πληροφοριών που απαιτούν αυξημένη προστασία και εθνικό έλεγχο από δεδομένα μικρότερης σημασίας.

Το υβριδικό μοντέλο του Δημοσίου

Αναλύοντας τον τρόπο οργάνωσης των ψηφιακών υπηρεσιών στην Ελλάδα, ο κ. Παπαστεργίου εξήγησε ότι το Δημόσιο εφαρμόζει ένα υβριδικό μοντέλο υπολογιστικού νέφους. Το σύστημα αυτό συνδυάζει ιδιόκτητες κρατικές υποδομές και μηχανήματα με τη χρήση υπηρεσιών cloud για λιγότερο κρίσιμες λειτουργίες.

Η συγκεκριμένη προσέγγιση επιτρέπει στο κράτος να αξιοποιεί τις τεχνολογικές δυνατότητες των μεγάλων παρόχων, αποφεύγοντας παράλληλα τη μεταφορά του συνόλου των κρατικών λειτουργιών σε εξωτερικά συστήματα, γεγονός που περιορίζει την έκθεση σε περιπτώσεις παγκόσμιων τεχνικών αστοχιών.