Σε κατάσταση καθιστικής ζωής βρίσκεται το ένα τέταρτο των εφήβων παγκοσμίως, καθώς δεν συμπληρώνει ούτε μία ημέρα με 60 λεπτά σωματικής δραστηριότητας την εβδομάδα. Σύμφωνα με νέα μελέτη του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ), που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό The Lancet Global Health, περίπου 240 εκατομμύρια νέοι ηλικίας 11 έως 17 ετών δεν επιτυγχάνουν το ελάχιστο όριο άσκησης, ενώ η κατάσταση παραμένει αμετάβλητη εδώ και 15 χρόνια παρά τις διεθνείς προσπάθειες.

Τα στοιχεία της έρευνας

Η μελέτη βασίστηκε σε δεδομένα από 3,2 εκατομμύρια εφήβους σε 140 χώρες και περιοχές. Από τα αποτελέσματα προκύπτει ότι οι έφηβοι ασκούνται κατά μέσο όρο μόλις 2,7 ημέρες την εβδομάδα. Επιπλέον, μόνο το 14% των ερωτηθέντων δηλώνει ότι συμπληρώνει τουλάχιστον 60 λεπτά μέτριας έως έντονης σωματικής δραστηριότητας σε καθημερινή βάση.

Ο γενικός διευθυντής του ΠΟΥ, Τέντρος Αντανόμ Γκεμπρεγέσους, επισήμανε ότι δεν έχει καταγραφεί καμία πρόοδος σε παγκόσμια κλίμακα την τελευταία δεκαπενταετία για την ενθάρρυνση της δραστηριότητας των νέων. Ο Οργανισμός προειδοποιεί ότι η ανεπαρκής σωματική δραστηριότητα αποτελεί σημαντικό παράγοντα κινδύνου για την εμφάνιση καρδιαγγειακών παθήσεων, διαβήτη τύπου 2 και ορισμένων μορφών καρκίνου.

Το χάσμα μεταξύ των φύλων

Η έρευνα αναδεικνύει έντονες διαφορές μεταξύ των φύλων, με τα κορίτσια να καταγράφουν χαμηλότερα επίπεδα δραστηριότητας. Συγκεκριμένα, το 28% των κοριτσιών ανέφερε ότι δεν συμπλήρωσε ούτε μία ημέρα με 60 λεπτά σωματικής δραστηριότητας την εβδομάδα, έναντι 22% των αγοριών. Παράλληλα, μόλις το 11% των κοριτσιών δήλωσε ότι ασκείται καθημερινά, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό για τα αγόρια ανέρχεται στο 17%.

Παράγοντες που περιορίζουν τη σωματική δραστηριότητα

Οι συνθήκες διαβίωσης και το περιβάλλον παίζουν καθοριστικό ρόλο στα επίπεδα κίνησης των νέων. Ο ΠΟΥ εντοπίζει μια σειρά από εμπόδια, στα οποία περιλαμβάνονται:

  • Η έλλειψη πρόσβασης σε ασφαλείς δημόσιους χώρους.
  • Οι περιορισμένες δυνατότητες για περπάτημα και ποδήλατο.
  • Το σχολικό περιβάλλον και οι συνθήκες μετακίνησης.
  • Το οικονομικό κόστος των δραστηριοτήτων.
  • Οι κοινωνικές αντιλήψεις.
  • Ο τρόπος ζωής που είναι προσανατολισμένος στις οθόνες.

Υπάρχουν σημαντικές διαφοροποιήσεις και σε γεωγραφικό επίπεδο. Σε χώρες όπως η Ναμίμπια, το Νεπάλ και οι Φιλιππίνες, το 40% των εφήβων δεν συμπληρώνει ούτε μία ημέρα άσκησης, ενώ στη Σερβία και το Μπαγκλαντές το ποσοστό εκείνων που ασκούνται καθημερινά υπερβαίνει το 30%.

Οι προτάσεις του ΠΟΥ

Ο Τέντρος Αντανόμ Γκεμπρεγέσους υπογράμμισε ότι η λύση δεν έγκειται απλώς στην παρότρυνση των εφήβων να προσπαθήσουν περισσότερο. Αντίθετα, απαιτούνται δυναμικά μέτρα στους τομείς της εκπαίδευσης, των μεταφορών, του πολεοδομικού σχεδιασμού και του αθλητισμού.

Ο ΠΟΥ ζητά από τις χώρες την εφαρμογή πολιτικών που θα διασφαλίζουν ότι τα σχολεία, οι δρόμοι και οι γειτονιές προσφέρουν ασφαλείς και οικονομικά προσιτές δυνατότητες για άσκηση. Στόχος είναι η σωματική δραστηριότητα να αποτελεί φυσικό μέρος της καθημερινότητας των νέων, με ιδιαίτερη μέριμνα για την άρση των εμποδίων που αντιμετωπίζουν τα κορίτσια.