Σε κατάσταση αβεβαιότητας παραμένει το έργο της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου (GSI), καθώς οι διαβουλεύσεις για την πορεία του δεν έχουν οδηγήσει σε αποσαφήνιση των επόμενων βημάτων. Το τοπίο παραμένει θολό όσον αφορά τη χρηματοδοτική συμμετοχή της Κύπρου, τη στάση των ΗΠΑ απέναντι στο γεωπολιτικό ρίσκο, αλλά και τις λεπτομέρειες του επενδυτικού σχήματος.
Σχεδιασμός για επανέναρξη ερευνών
Η ελληνική πλευρά προγραμματίζει την έκδοση Navtex για την επανέναρξη των ερευνών βυθού στην περιοχή ανοιχτά της Κάσου και της Καρπάθου έως το τέλος Οκτωβρίου. Σύμφωνα με τον σχεδιασμό, η διαδικασία θα προχωρήσει χωρίς να ζητηθεί άδεια από την Τουρκία. Παραμένει ωστόσο ανοιχτό το ζήτημα σχετικά με τον τρόπο και τη διαδικασία ενημέρωσης της Άγκυρας για την έναρξη των εργασιών. Η επανεκκίνηση των ερευνών αποτελεί προϋπόθεση για τη Λευκωσία, προκειμένου να ενεργοποιήσει τη χρηματοδοτική της δέσμευση προς τον ΑΔΜΗΕ. Η προβλεπόμενη συμμετοχή της Κύπρου ανέρχεται συνολικά σε 125 εκατ. ευρώ, τα οποία θα καταβληθούν σε πέντε ισόποσες δόσεις των 25 εκατ. ευρώ.
Εκκρεμότητες σε χρηματοδότηση και σχήμα διοίκησης
Πέρα από τις γεωπολιτικές προκλήσεις, το έργο αναμένει δύο καθοριστικές εξελίξεις. Η πρώτη αφορά τη μελέτη βιωσιμότητας που διενεργεί η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, η οποία αναμένεται να ολοκληρωθεί έως το τέλος του έτους. Η δεύτερη σχετίζεται με τη συμμετοχή της γαλλικής εταιρείας Meridiam, η οποία έχει συμφωνήσει να αποκτήσει το 60% του GSI. Μέχρι στιγμής δεν έχει γίνει γνωστό το ακριβές ποσό που θα καταβάλει η Meridiam, ούτε ποια θα είναι η κατανομή ευθυνών στη διαχείριση του έργου και ο τελικός ρόλος του ΑΔΜΗΕ στο νέο εταιρικό σχήμα.
Η στάση των ΗΠΑ
Το ζήτημα του GSI απασχόλησε τις επαφές του υπουργού Ενέργειας Σταύρου Παπασταύρου με τον Κύπριο ομόλογό του Μιχάλη Δαμιανό και τον αναπληρωτή υπουργό Ενέργειας των ΗΠΑ, Joshua Volz. Παράλληλα, το θέμα συζητήθηκε κατά τις επαφές του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών, Μάρκο Ρούμπιο, στην Αθήνα. Ο Μάρκο Ρούμπιο, ερωτηθείς σχετικά, απέφυγε να τοποθετηθεί για την τουρκική στάση, χαρακτηρίζοντας τις συνθήκες «λεπτές» και υπογραμμίζοντας την ανάγκη διπλωματικής διαχείρισης. Παρότι εξέφρασε την επιθυμία των ΗΠΑ για την επιτυχία των ενεργειακών έργων και την προσήλωση στην ενεργειακή ασφάλεια, δεν παρείχε τη σαφή πολιτική στήριξη που αναμενόταν αναφορικά με την αντιμετώπιση της τουρκικής παραμέτρου.